شرف الدين فضل الله حسينى قزوينى
280
المعجم في آثار ملوك العجم ( فارسى )
ذكر پادشاهى شاپور بن شاپور « 1 » و پسر او بهرام و اين شاپور مردى « 2 » مشفق نيكو خلق بود . فقراى مستحق و صلحاى معيل را رواتب « 3 » ادرارات برّ و وظايف صدقات سرّ ، مجرى داشتى و نظر اعطاف و اشفاق بر حال رعيت گماشتى « 4 » . شافى المقال لسائل مسترشد * وافى « 5 » النّوال لسائل مسترفد * 1 و چون نوبت حكومت به دو رسيد ، مدت پنج سال و پنج ماه ، پادشاهى « 6 » كرد . روزى « 7 » در خيمه نشسته بود ؛ ناگاه بادى مخالف برخاست و چندان قوت كرد كه اطناب گسسته شد و ستونها به روى افتاده هلاك گشت * 2 و هم در آن روز اعيان مملكت ، ملك و تخت بر پسر او بهرام ابن شاپور مقرر كردند و بهرام قائم مقام پدر شد و در بث عدل و حث « 8 » بذل ، مبالغت واجب دانستى و او به كرمانشاه اشتهار يافت و سبب آن بود كه در زمان پدر والى و حاكم كرمان بود و اهل آن خطه به وسيلت عدل و انصاف او كنفى رحيب و مرتعى خصيب داشتند و در ظل ظليل او روزگار به رفاهيت گذاشتند و وفور اخلاق و شمول اشفاق او در آخر كار آن ثمره داد كه فراغت و عزلت اختيار كرد و به
--> ( 1 ) - ج : شاپور بن بهرام و حكايت شاپور . ( 2 ) - ب : مرد . ( 3 ) - ب : - رواتب . ( 4 ) - ج : برگماشتى . ( 5 ) - ب : وفى . ( 6 ) - ج : سلطنت . ( 7 ) - ج : + چند . ( 8 ) - ج : جث .